Bugün benim doğum günüm…

Kaç kez doğdum ben,

Hangi yıllarda, hangi aylarda

Nerelerde doğdum?...

Doğarken doğum sancılarını

Çeken de bendim kendi doğumumda

Kendi yolumu bulup çıkabilmek

Kendi varlığımı bulabilmek için

Her doğum öncesinde biraz biraz ölmek vardı ya

İşte esas sancıları orda yaşamaktı

Önce ölüyordun ki

Sonra yeniden doğmak istiyordun

Kaç kez öldüm ben,

Kaç kez kayboldum,

Kaç yangına düştüm,

Kaç ayrılık yaşadım,

Bilinmez…

Doğuyorum ben hep ve

Tekrar tekrar doğacağım yine

Bir ölüm daha gelecektir elbet

Henüz ben ölmeden

Ben yine doğacağım

Kendi bedenimden…

Güzel kızım büyüdü ve artık bloğuma bir kedi şiiri yazmak istediğini söyledi... Selin söyledi, ben yazdım... Kedi şiiri işte...

SELİN'imin Kedi Şiiri

Kediler hayatta burada

Seni çok seviyorum kedi

Her gün benden kaçıp duruyorsun

Seni bir gün yakalamıştım

Hamakta yatırmıştım,

Hamağın ipinden kafanı uzatmıştın

Gülmüştüm sana

Kedimi alıp yaz gelince havuza gitmiştik

Ama suya girdikten sonra hemen çıkmıştı

Çıktıktan sonra suları fışkırttı

Benim üstüme yayıldı sular

Yarımlar yetmez asla

Öbür yarısını arar

Hep bir tamamlanmak arzusu

Bütün bir nefes almak için

Yarım yarımdı şiirlerde aşk

Bir elmanın iki yarısı olmak vardı dizelerde

Bir tam elma bir diğer elmanın yanına konsa

Hatta iki ayrı renkte, iki ayrı tatta elmalar

Biri al, biri yeşil olsa

Biri sen, biri ben

Aşk,

İki tamda kaybolabilmek olsa

Ve

Biz senle hep saklambaç oynasak

Köşeden baktım

Sen seke seke koşarken

Güneşin ışıkları takılmıştı saçına

Savruluyordu tel tel

Anbean

Köşeden Baktım

Gülümsüyordun

Bir kardelen doğdu gamzenden

Gülüşün su verdi içimdeki çiçeğe

Köşeden baktım

Oynuyordun sen

Ve

Ben

Köşe kapmaca

Ben

Seni kaptım gizli köşeden

Sen

Beni hiç bilemedin…

Deniz Mavi,

Gökyüzü gibi sonsuz

Ve, yaşanan sevgiler

Gökyüzüyle eş

 

Deniz yeşil

Baharda filizlenen dallar gibi

Tüm ümitlerin bahar vakti

 

Deniz Lacivert

Sevgilere gölge düşmüş

Yarınlar şüphede

 

Deniz Kararmış

Bitmiş sanki her şey

Derinlerde hiç ışık yokmuşcasına

Kapatmış perdeleri

 

Deniz durgun

Susmuş tüm sesler

Gizlide kalan ne varsa

Serilmiş çarşaf gibi suların üstüne

 

Deniz dalgalı

Maviyi, yeşili, laciverti, siyahı

Katmış karıştırmış birbirine

Hepsi birbirinden habersizce

Birbiriyle iç içe

Ne yöne aktığı bile belli değil

 

Deniz, BİZİZ

 

Bugün

Vazgeçtim kendimden

Gülüşümden

Duruşumdan

Sesimden

Tenimden

Bugün vazgeçtim hülyalı uyanmalardan

Günaydın’lardan

Sıcak simitin gevrek kokusundan

Eski kaşar da olmasın

Bugün vazgeçtim

Sahip olmaktan

Benim olmandan, senin olmaktan

Sana gelmekten, bende kalmaktan

Bugün vazgeçtim

VAZGEÇMEKTEN

Bugün durdum kendimde

Ve sonra

Yürüdüm kendime doğru

Avucumun içinde diğer elimin parmakları

Bir kalp çırpıntısı içimde

Nefesim coşkulu ve heyecanlı

Yola çıktım

Rüzgarın ardı sıra

Kendi yoluma

Kendi sözümle…

KENDİME...

Kimseler kıyıp da dokunamadı bana

Ellerime, dudaklarıma, saçlarıma

Koklayamadı, gözlerimi

Kimseler bilip söyleyemedi  

Aşkın hesapsızlığını

Sarsmadı,

Uyandırmadı…

Kimseler düşemedi içimdeki yangına

Yanamadı,

Sönemedik,

Bilemedik ateşi…

Oysa açtım, toydum, hoyrattım

İçim içime sığmıyordu

Arzuluydum…

Sadece;

Kendime coşmaktan korkuyordum,

Dokunulmak nedir bilmiyordum

Dokunmak nasıl yakar

Kapatmalıydım kapıları kendime

Ya kapıdan sıyrılıp kaçarsam diye   

Bakıp durdum anahtar deliğinden

Sana,

Ve sana benzer suretlere

Açamadın gönül kapımı

Açamadım gönlümü

Kıyıp da dokunamadın bana…

Terkedilmiş bir gecenin yalnızlığındayım yine

Ayın mı boynu bükük bu gece, benim mi bilemedim

Yıldızlar kıpır kıpır, ışıl ışıl nedense

Kendimi seçmek istedim içlerinden

Hangi yıldız olurdum bu alaca karanlıkta

Yıldız rüzgarları esti içimde birden

Kırmızı cüce yıldızı olup yüzyıllar boyu yaşasam

Bu yalnızlıkla nasıl baş edilir yüzyıllarca

Kara cüce olsam bu gece ben

Tüketsem kendimi, ışığımı yolumu

Kapatıp kapılarımı ışığa

Karartsam içimdeki devleri

Kara cücelerimle…