Benim Canım Amcam

 

 

Benim bir amcam var, Hayati Amcam… Artık bir yıl oldu ölümünün üstünden geçeli ve ben ilk kez onun öldüğünü kabullenmiş olarak ifade edebiliyorum. Evet, öyle bir vücut yoktu artık evrende, benim yaşı ileri ama seke seke yürüyen amcam… Doğayı, sadeliği, bilgiyi ve insanları seven bilge amcam.

 

Aslında 3 amcam var, babamın kardeşi olan; Hayati amcam babamın kardeşi değil. O sadece benim amcam. Bana onu genlerim ya da tesadüfen doğduğum ailem getirmedi, ben yaşarken seçtim ona amca demeyi. Ve sadece Hayati amcam bana ‘inci kızım’ demeyi seçti.

 

Ne çok anlam vardı  bu iki kelimede ‘inci kızım’ biricik, benzeri neredeyse birbirinin aynısı olan binlerce inci varken ama asla o aynı inci olunamayan bir inci.

 

Yüreği öyle genişti ki, neredeyse tüm arkadaşlarımla görüşür, eski işyerlerimde tanıştığı arkadaşlarımı ziyaret eder, bana onlardan haberler getirirdi. Tüm o arkadaşlarımın masalarını rengarenk çiçek fotoğrafları süslerdi. Bunlar amcamın çektiği kendi fotoğraflarıydı ve hayatı paylaşmayı sevdiği gibi, hayatın içinden çıkardıklarını da paylaşmayı severdi.

 

Ondan öyle çok şey öğrendim ki; yaşamını hayata dönüştürerek yaşamıştı ve hep iyilikler çıkarmıştı kendine yaşamdan; paylaşmak için… En sıkıntılı en isyan edeceğim zamanlarımda hep o gelmiştir aklıma. İnsan ileri yaşında bile gerçek insan olabiliyor, bunu başarmak mümkün; bak yakınında bunun gerçek bir örneği var, devam etmelisin. Gönlünü geniş tutmalısın, içine insanları çiçekler gibi almalısın, çiçekler gibi koklamalısın, asla incitmemelisin, değer vermelisin… Ama şunu da asla unutmamalısın sen de bir çiçeksin ‘inci kızım’ .  Ben de kızımı bu nedenle çiçek kızım diye seviyorum kimbilir! 

 

Sevgili eşin Bediha Teyzeyi kaybettikten sonra bir kanadın bükük oldu, bunu da paylaştın. Sevginin verdiği gücü, insanın yüzüne yansıttığı o tebessümü, aile olmanın anlamını ve değer vermeyi sevdiklerine. Yine hiç konuşmadan ve hiç bahsetmeden bu konudan iki ayrı kişi ve tek yürek olmayı nasıl başarabildiğinizi…

 

Benim bir amcam var, her zaman içimden ona ‘canım amcam’ dedim ve sıkı sıkı sarıldım. Ama gerçekte tam olarak canım amcam deyip de şöyle sıkı sıkı sarılamadım boynuna. Ben sevgimi biraz uzaktan yaşamayı biliyordum.

 

Şimdi canım amcam yok artık bu evrende ve onu düşünürken, ona yazarken gözlerimden yaşlar akıyor. İçimde bir inci boşluğu var, kulaklarım inci kelimesine hasret ama olsun; benim bir canım amcam var…

 

Yorum Yaz