Hadi...
İçimde yılların sulhu var sanki; her şey, her an, herkes öyle bir sulha ermişler ki sükunet var her yerde. Oysa her şey her zamanki gibi doludizgin yaşanıyordu. Kayıplar da vardı, kazanımlar da, vazgeçmeler ve ardından gülümseyebilmeler, aralıktı kapılar ardından gelebileceklere, çıkmak isteyenlere… Her şey yerli yerindeydi yani, hayat gibi…
İçimdeki bu sükuneti sevdim çokca ve aslında çok şeyler vardı içinde. Kederi de yaşıyordu, ufak ufak kırılmalar da olmuştu, özlüyordu ve bazı küçük şeylere kızmayı da geçiriyordu aklından, geceyarılarına dek çalışmak da keyifliydi, bugün kaçamak yapacağım yarına kalsın demek de, şöyle içten bir kahkaha ve daha bir çok küçük şey… Küçük şeyler küçük olarak kalıyor asla içimde bir yerlerde büyümüyordu. Büyüyen içimdeki kız çocuğuydu. O çocuksu çoşkum her an varolmaya devam etse de bu kız büyümüştü artık. Dünlerde tırmalayacağı didikleyeceği pek bir şey kalmamıştı artık, geriye doğru değil de hep ileriye doğru adımları vardı ve hatta adım atmak, durmak, koşmak, düşmek, dalmak gibi kaygıları yoktu. Bu kız kendi sükunetinin ortasında öylece yaşıyordu…
Bu kızın çok sevdiği bir kelime vardı, birden onu hatırladı yazarken…
Hadi…
Hadi…
Hadi….
Yaşa…
Hayat… Senin…. Hayatın…
Konu: şişşşt hu hu komsu..
slm ben geldim..aslında tüm hayatların senden bi farkı yok.herkesin içinde bir dünya var.o dünyada yasattığı bir sürü sey..tıpkı senin yasattığın gibi..oysa bunlar olmasa yapamazsak bunları.polyanacılık nasıl oynarız değil mi..güzel bir yazıydı.gönlüne sağlık.sevgi ile kalman dileğiyle hoscakal..
Bağlantı »
Konu: Yaşa
Hadi. ( bakınır, bekler...)
Bağlantı »
Konu: ...
ve suların sesine kulakverdi çakıltaşı..
Bağlantı »
Konu: ...
seninle hayat bulan daha kaç düş olacak
Bağlantı »
Konu: su döngüsü..
her seher yeni baştan yaratılırdı yeryüzü, yenilenirdi hayat her sabah..
öyle şeyler vardı ki, sonsuza kadar tekrarlansalar kıymetlerinden tek zerre olsun yitirmezlerdi..Kâinata ilâhi elce verilen nizâmın sarsılmaz dengesiydi..damlalar yeryüzüne şefkâtle indirilir, Arzı yeşertir, sonra buhar olur, gökyüzüne salınırdı yeniden..rahmet rûzigârlarınca onu hasretle bekleyen kurak yerlere taşınmaya, yine ve yeniden, tekrar ve tekrar, ta ki tayin edilmiş bir /vakt/e kadar yeniden yağmaya.. yağmurun hiç düşmediği çöllerde hayat demekti, çiy damlaları..korkmayın, yıllara, yollara, çöllere düşmekten, ey çiy damlaları!.
hadi!.
..
bir /umut yazısı/ydı okuduğum, hayata dair ve en çok ihtiyacımız olan şeydi; umut..en çok da /bitti artık!/ dediğimiz yerde yeniden başlatan hayatı, kaldığı yerden, her şeye rağmen..yüreğinize sağlık!
s.buz
Bağlantı »